• Hoop doet leven Job 6:2-13

Er zijn tijden dat wij zo verward zijn en overstelpt raken door pijn in ons leven dat we dood zouden willen gaan. Het maakt niet uit wat we doen, we blijven machteloos in ons streven tot lotsverbetering. Wij zijn zo bezwaard door de pijn en verdriet dat het ondraaglijk is. We kunnen niet begrijpen waarom onze hart niet breekt zodat de dood ons bevrijdt van onze lijden. Zo voelde Job zich ook. Hij had alles verloren ondanks dat hij altijd rechtvaardig  was. Zijn tien kinderen waren allemaal overleden. Hij was zijn bedrijf kwijt, zijn rijkdom en zijn gezondheid in slechts enkele dagen. Alleen zijn kritische vrouw en drie vrienden die hem de schuld gaven voor zijn misère waren nog over. UIt pure wanhoop sprak Job uit ' Als mijn verdriet en problemen op een weegschaal gezet kon worden zouden zij zwaarder wegen dan al het zand van de woestijn tezamen. Ik wens dat God aan mijn verzoek voldoet en mij vermorzelt. Ik heb de kracht niet om verder te gaan in het leven. Ik heb geen doel voor ogen om verder te leven. Ik ben helemaal hulpeloos met geen enkel kans op succes (Job 6:2-3,8-9,11-13). Job wist toen niet dat zijn latere leven beter zou zijn dan voorheen. God gaf Job meer terug dan hij verloren had. Hij stierf als een oude man die een lang en goed leven achter de rug had (Job 42:17). UIt het voorbeeld van Job leren wij dat hoe uitzichtloos en pijnlijk ons leven is er is altijd hoop op verbetering zolang wij blijven vertrouwen in God de Almachtige.

CocaïneVerslaving.info © 2005 -2011